Tego rodzaju umowy, jak najem, dzierżawa, użyczenie, leasing, know - how, umowy licencyjne z zakresu prawa wynalazczego, znaków towarowych, praw autorskich, czy nawet franchising, nie prowadzą do przeniesienia na nabywców rzeczy czy praw, a jedynie dają prawo do ich używania i korzystania z nich. Mogą one zatem być w oparciu o to kryterium używania (korzystania) w systematyce umów obligacyjnych wyodrębnione i przedstawione. W obrocie zaś gospodarczym takie wyodrębnienie uzasadnione jest funkcją, jaką te umowy w nim spełniają.
Dodać należałoby, że używanie rzeczy i praw może nastąpić nie tylko na pod- stawie umów obligacyjnych (najem, dzierżawa, leasing, użyczenie, know-how, umowy licencyjne itp.), lecz także na podstawie umów prawnorzeczowych, takich jak użytkowanie, służebności, wieczyste użytkowanie, a także na podstawie innych zdarzeń (por. np. art. 841 i 845 KC).
W obrocie gospodarczym (handlowym) szczególne znaczenie mają w zakresie używania i korzystania z rzeczy (praw) takie umowy obligacyjne jak umowa najmu (art. 659-692 KC), umowa dzierżawy (art. 693-709 KC), leasing właściwy (zwany także kapitałowym lub finansowanym) oraz umowy licencyjne z zakresu prawa wynalazczego (art. 46 WynU) i autorskiego (art. 41 i nast. ustawy z 4.2.1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych - Dz.U.
Nr 24, poz. 83 ze zm.), umowa know - how, franchising.
Incydentalne znaczenie może mieć tu umowa użyczenia (art. 710-719 KC) i zdarzenia prawne, z którymi wiąże się używanie rzeczy bądź praw albo jednych i drugich. Na podkreślenie zasługują także, z uwagi na ich znaczenie w obrocie, uregulowane w przepisach szczególnych umowy czarterowe (w prawie morskim i lotniczym) oraz umowy o najem pojazdów samochodowych oraz innych środków transportowych (np. statków morskich).